Առաջ, երբ ես չորս կամ հինգ տարեկան էի, անընդհատ քնելուց առաջ, կամ մենակ էի Հովհանես Թումանյանի բանաստեղծությունները կարդում, կամ ծնողներս էին կսրդում իմ համար։ Ես համարյա բոլոր բանաստեղծությունները շատ լավ գիտեի և լինում էր, որ հենց մենք սովորում էինք նրա բանաստեղծությունները, ես արդեն շատ լավ գիտեի դրանք։ Ես հիմա համարյա ոչինչ չեմ հիշում այդ բանաստեղծություններից, միայն հիշում եմ մի քանի բանաստեղծություն, որոնք մեզ դպրոցում անգիր էին հանձնարարում։