Գրի՜ր քո հեքիաթը, որտեղ ներկա լինեն հավատարմություն, ազնվությունը,սերը, գարնանային կանաչ անտառն ու անուշաբույր օդը։ Որտեղ թագավորում է քո միտքը, ուժն ու անսահման հնարավորությունները։
Ժուկով ժամանակով անտառում ապրում էին երկու սիրահարված շունիկներ։
Ռեքսը և Ռայլին: Նրանք մոտիկ ընկերներ էին և միշտ միասին վազում էին ավազներով ու անտառային ճանապարհներով: Գարնանը, երբ ծառերը ծաղկեցին, նրանք ուրախո-ուրախ վացեին, որպեսզի ուսումնասիրեն անտառի ամեն մի անկյունը՝ վայելելով գեղեցիկ տեսարանը ու ծաղիկների հոտը։
Մի օր, իրենց զբոսանքներից մեկի ժամանակ, Ռեքսը և Ռայլին լսեցին ճռռոցի նման մի ձայն։ Նրանք մոտեցան և գտան կորած փոքրիկ նապաստակ։ Ռեքսը և Ռայլին որոշեցին օգնել նրան և տարան իրենց մոտ։
Այս բարի արարքի համար անտառի բնակիչները Ռեքսին և Ռայլիին նշանակեցին անտառի պահապաններ։ Նրանք սիրով պաշտպանում էին նրան վտանգից և օգնում էին բոլոր կենդանիներին, որոնք օգնության կարիք ունեին։
Բայց մի օր, երբ աշունը եկավ անտառ, Ռայլին հիվանդացավ։ Ռեքսը չլքեց նրան և օգնեց նրան՝ չնայած ցրտին և անձրևին։ Նրա հավա
տարմությունն ու նվիրվածությունն օգնեցին Ռայլիին լավանալ, և նա սկսեց նրան լավ զգալ:
Ռեքսի սերն ու հավատարմությունը Ռայլիի հանդեպ այնքան մեծ էին, որ շուրջ բոլոր բնությունը զգաց նրանց ջերմությունն ու լույսը: Իսկ գարնանը, երբ անտառը կրկին ծաղկեց, Ռեքսը և Ռայլին նորից միասին գնացին զբոսնելու՝ վայելելով միմյանց ու գարնանային կանաչի գեղեցկությունը։ Նրանց սերն ու հավատարմությունը դարձավ լեգենդ, որը պատմվում էր անտառի բոլոր բնակիչներին՝ հիշեցնելով, որ կյանքում ամենակարևորը հավատարիմ լինելն ու սիրելն է։
Եվա Հակոբյանի բլոգ 