1.My grandmother is my mother’s mother.
2.My grandfather is my father’s father.
3.My father is my mother’s husband.
4. My mother is my father’s wife.
5.My aunt is my father’s sister.
6.My uncle is my father’s brother.
7.son-որդի
8.daughter-դուստր
9.My brother is my father’s son.
10.My sister is my mother’s daughter.
11.My father is my grandfather’s son.
12.My mother is my grandmother’s daughter.
ես նկարում եմ շատ փոքր տարիքից, և միշտ հետաքրքրվել եմ դրանով, ես միշտ նկարել ամեն տեսականի մատերիալներով, և ստացել եմ սիրուն բաներ։ Արվեստը, հասարակական գիտակցության ձև, մարդու ստեղծագործ աշխատանքի և հոգևոր մշակույթի տեսակ է, իրականության ճանաչման յուրահատուկ եղանակ։ Արվեստը իրականությունն արտացոլում է գեղագիտորեն, գեղարվեստական կերպարների միջոցով։
Ամեն տարի հարյուրավոր ցուցահանդեսներ են կազմակերպվում, ներկայանում են նոր նկարիչներ, ովքեր հանրության դատին են հանձնում իրենց աշխատանքները՝ հույս ունենալով հասնել մեծ փառքի և ճանաչման։
Քչերին է, սակայն, հաջողվում, ստեղծել գործեր, որոնք դարերով կմնան մարդկության պատմության մեջ և կլինեն ճանաչելի ու գնահատված։
Աշխարհում ամենահայտնի նկարներ են,
1․ «Մոնա Լիզա»
Նկարիչ՝ Լեոնարդո դա Վինչի։
Մոտավոր տարեթիվ`1503-1519 թվականներ։
Որտեղ տեսնել՝ Լուվր (Փարիզ)։
Զարմանալի չէ, որ աշխարհի ամենահայտնի նկարը խորհրդավոր կինն է՝ խորհրդավոր ժպիտով:
Նկարի բնորդուհին Լիզա Հերարդինին է, ֆլորենտացի վաճառական Ֆրանչեսկո դել Ջոկոնդոյի կինը, բայց այս դեպքում ևս մասնագետները վստահ չեն: Սա իսկապես այն ժամանակների արվեստում նորամուծություն էր։
2․ «Վերջին ընթրիքը»
Նկարիչ՝ Լեոնարդո դա Վինչի։
Մոտավոր տարեթիվ`1495-1498 թվականներ։
Որտեղ տեսնել՝ Սանտա Մարիա դելլա Գրացիե (Միլան, Իտալիա)։
«Վերջին ընթրիքը» ստեղծվել է մի դարաշրջանում, երբ կրոնական պատկերը գեղարվեստի գլխավոր թեման էր։ Նկարը պատկերում է Հիսուսի և աշակերտների վերջին ընթրիքը միասին՝ Հիսուսի խաչելությունից առաջ։
Նկարն իրականում հսկայական որմնանկար է `4.6 մետր (15 ոտնաչափ) բարձրությամբ և 8,8 մետր (28.9 ոտնաչափ) լայնությամբ, ինչը նկարը դարձնում է էլ ավելի խորհրդավոր:
3․ «Աստղային գիշեր»
Նկարիչ՝ Վինսենթ վան Գոգ։
Տարեթիվ՝ 1889 թվական։
Որտեղ տեսնել՝ Ժամանակակից արվեստի թանգարան (Նյու Յորք)։
Վառ կապույտ և դեղին գույների և երազային մթնոլորտի համադրությունը տասնամյակներ շարունակ ոգևորել է արվեստասերներին:
Վան Գոգը ոգեշնչվել էր իր սենյակի պատուհանից բացվող տեսարանով, երբ ապրում էր Ֆրանսիայի Սեն-Ռեմոյի ապաստարանում։
Եվա Հակոբյանի բլոգ 